وبلاگی برای زندگی

اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَّلیُِکَ الفَرَج

وبلاگی برای زندگی

اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَّلیُِکَ الفَرَج

وبلاگی برای زندگی

در نشر مطالب کوشا باشید.
و نظر هم فراموش نشود...
یا علی....التماس دعا

آخرین نظرات

۵ مطلب با موضوع «اخلاف عملی» ثبت شده است

«پرهیز از محرمات(دوری از گناه و معصیت)»


ترک محرمات یعنی همانطور که در سالم سازی بدن از بعضی غذاها پرهیز میکنیم.برای تهذیب و تربیت نفس نیز باید از انجام برخی کارها پرهیز کرد.


امام باقر(ع) فرمودند: شگفتا که مردم از ترس بیماری در خوردن غذا احتیاط میکنند ولی از بیم آتش جهنم از گناه خودداری نمیکنند.


البته این پرهیز برخلاف تمایلات نفس انسان است.و درآغاز کمی دشوار، ولی سرانجام کارها آسان است.


امام علی (ع) فرمودند:در ترک گناه با نفس خویش دست و پنجه نرم کنید تا کشاندن آن به سوی طاعات وعبادات بر شما آسان شود.


این جنگ و گریز در تهذیب نفس و خودسازی نقش اساسی دارد و درفرهنگ اسلامی آنرا (تقوا) نام نهاده اند. و تقوا اساس تمام ارزش های اسلامی و انسانی است و هیچ عملی بدون آن ارزش ندارد.


«خداوند تنها از کسانی که دارای تقوا باشند میپذیرد» (مائده/27)


و هر عملی که پذیرفته نشود،در صلاح و صفای روح هیچ تاثیری ندارد.زیرا تنها کلام طیّب و عمل صالح به سوی او میرود و انسان های پاک و صالح به خدا نزدیک میشوند.

امام صادق (ع):هیچ کوششی بدون ورع و پرهیزکاری سودمند نیست.


امام باقر(ع):سخت ترین عبادت ها پرهیزکاری است.


مفضل ابن عمر میگوید:به امام عرض کردم من در مقابل عمل بسیار ضعیفم.

امام (ع) فرمودند:آرام باش و از خدا آمرزش بخواه

(یعنی تا این اندازه نا امید نباش)

سپس فرمودند: بی گمان عمل اندکی که همراه با تقوا باشد بهتر است بهتر از عمل فراوانی است که خالی از تقوا باشد.

مفضل میگوید عرض کردم: چگونه ممکن است کسی دارای این همه عمل خوب باشد ولی تقوا نداشته باشد.

فرمود:آری میشود،همانند افرادی که اطعام میکنند وبا همسایگان مهربانند و درِ خانه آنها به روی مردم باز است ، اما در برخورد با گناه عنان از دست میدهند، ولی کسانی هم هستند که توفیق انجام اینگونه خدمات را هم ندارند ، اما در برخورد با گناه خویشتن دارند و خودرا از آلودگی حفظ می نمایند.


«برگرفته شده از کتاب اخلاق عملی آیت الله مهدوی کنی(رحمت الله علیه)»

۰ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۹ آبان ۹۴ ، ۱۵:۳۹
محمد صابری

توضیحاتی در مورد کلمه تذکّر که در مطلب قبل به آن اشاره شده بود.


******************************************

سخنان شیخ رجبعلی خیاط پیرامون (قرب به خدا)،(محبت به خدا)و(سیر به سوی خدا) که کاملا کلمه تذکر در آن تفهیم خواهد شد 

(انشاالله)


باید از حالا اوستا ( استاد) را عوض کنی،یعنی: تاکنون هر کاری می کردی برای خودت می کردی، از این به بعد هر کاری می کنی برای خدا بکن و این نزدیک ترین راه به خداست.


                                       گَر زِ خویشتن رستی با حبیب پیوستی

                                                                                       ورنه تا ابد می سوز کار و بار تو خام است


*************************************************


کارها را بایستی برای او بکنی، آن هم با محبت او

یعنی: او را دوست داشته باشی و اعمالت را به دوستی او انجام دهی، داشتن محبت به خدا، و انجام عمل بر ای خدا سرّ همه ترقیات معنوی بشر است، و این در سایه مخالفت با نفس است، بنابراین تمام ترقیات بشر در مخالفت با نفس است، تا با نفس کشتی نگیری و زمینش نزنی، ترقی نمی کنی.


درباره خودبینی می فرمود:

                                              این جا تن ضعیف و دل خسته می خرند

                                                                                          بازار خود فروشی از آن سوی دیگر است


*************************************************


و می فرمود:

قیمت تو به اندازه خواست توست، اگر خدا را بخواهی قیمت تو بی نهایت است واگر دنیا رابخواهی قیمت تو همان است که خواسته ای.


هی نگو دلم این طور میخواهد، دلم آن طور میخواهد، ببین خدا چه میخواهد، وقتی مهمانی می دهی، هر کسی را که خدا بخواهد دعوت می کنی یا هر کسی که دلت بخواهد، تا وقتی پیرو خواهش های دل باشی به جایی نمی رسی، دل خانه خداوند است، کسی دیگر را در آن راه نده،فقط بایستی خدا در دل تو باشد و حکومت کند و لاغیر.


*************************************************


از حضرت علی(ع) سؤال کردند از کجا به این مقام رسیدید؟

فرمود:

«در دروازه دل نشستم و غیر خدا را راه ندادم »



«منبع:کتاب کیمیای محبت(زندگانی شیخ رجبعلی خیاط)»

۰ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۵ شهریور ۹۴ ، ۱۷:۱۳
محمد صابری

«سیر در آفاق و انفس (تفکر و تدبر)»


تذکر وتفکر پا به پای یکدیگرند.گاهی تذّکر مقدمه تفکر و گاهی تفکر زمینه ساز تذکر،تفکر اساس تکامل مادی و معنوی انسان است.واورا از بسیاری موجودات متمایز می سازد.


ودر واقع تفکر،انسان را از مرحله احساس(مرتبه حیوانی) به مرحله تعقّل (مرتبه انسانی) میرساند. 


تفکر روح انسان را بیدار میسازد و آنرا به پرواز وا میدارد.


************************************


«الَّذِینَ یَذْکُرُونَ اللّهَ قِیَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ وَیَتَفَکَّرُونَ فِی خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلاً سُبْحَانَکَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ»

  • «آنان که خدا را ایستاده و نشسته و به پهلو خفته ، یاد می کنند و در آفرینش آسمانها و زمین می اندیشند : ای پروردگار ما ، این جهان را به بیهوده نیافریده ای ، تو منزهی ، ما را از عذاب آتش بازدار»


************************************

از این آیه برداشت میشود که ذکر بدون فکر و فکر بدون ذکر کارساز نیست،درصورت همراهی هردو انسان را از مرتبه حیوانی به مرتبه عرفانی و خداجویی میرساند.


*****************************************************************


«تفکر و تدبر از دیدگاه روایات»


1_حضرت علی (ع) فرمود: به وسیله تفکر دل خودرا بیدار کن.


2_و فرمودند:خوشا به حال کسی که دلش را با فکر و زبانش را باذکر مشغول سازد.


3_ونیز فرمودند:بیشترین عبادت ابوذر تفکر و پند گرفتن از حوادث است.


امام رضا (ع) فرمودند:عبادت آن نیست که انسان فراوان نمازگزارد و روزه بدارد،بلکه عبادت،تفکر در امر خداوند عزوجّل است.


*****************************************************************

*حقیقت عبادت تنها تفکر در جهتی است که بر خدا وامر واراده او جهت داشته باشد.وبه هر چیز که فکر می کنیم مظهر اراده و تجلّی او را در آن ببینیم.(یعنی تفکر همراه با ذکر و یاد خداوند)



۳ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۵ شهریور ۹۴ ، ۱۵:۰۳
محمد صابری

«خدا آگاهی (تذکّر)»


تذکر یعنی انسان باید هیشه به یاد خدا باشد و مسئولیت و بندگی خود را فراموش نکند که اگر فراموش کند در نتیجه خودرا فراموش کرده ودر وادی غفلت سرگردان میشود.


*****************************************************************


«خدا آگاهی از نظر روایات»


1_حضرت علی (ع):دائم به یاد خدا باشید که بهترین ذکرهاست.


2_حضرت علی (ع):خدا یاد خویش را وسیله پاکی وصفای دلها قرار داده است.


3_حضرت علی (ع):به درستی که یاد خدا اهلی دارد که آنرا به جای زرق وبرق دنیا برگزیده اند و هیچ تجارت و داد وستدی آنهارا از یاد او باز نمیدارد.


و نیز میفرمایند:ذکر خدا ستون ایمان و نگاه دارنده از وسوسه شیطان است.


۰ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۶ شهریور ۹۴ ، ۱۸:۰۰
محمد صابری

«خودشناسی و خداشناسی (معرفة نفس)»


هدف علم اخلاق،تهذیب نفس و سعادت انسان است ورسیدن به آن جز از راه خودشناسی امکان ندارد.

*نفس انسان توانایی دارد که از فرشتگان پیشی گیرد وبه جایی برسد که با خداوند دو کمان یا کمتر فاصله داشته باشد.

و میتواند تا جایی پیش رود که از حیوانات هم پست تر گردد.

.............................

نکته:انسانها در وجدان نا خود آگاه خویش از معرفت(خودشناسی)بهره مندند.

ولی آنچه مهم است آن است که انسان آگاهانه در راه شناخت خود قدم بردارد که این منشا ثواب وعقاب است.تا به این وسیله خدارا بشناسد وبه مسئولیت های انسانی والهی خود راه یابد.

(این معرفت است که غفلت از آن موجب خسران ابدی است)

...........................

*وتنها عبادت مقبول ومفید عبادتی است که توأم با آگاهی باشد،که این عبادت به انسان و موجودات عاقل اختصاص دارد.


*****************************************************************


«اهمیّت خود شناسی از نظر روایات»


1_ پیامبر اکرم (ص):کسی که خودرا شناخت خدای خودرا شناخته است.


2_حضرت علی (ع):برترین معرفت آن است که انسان نفس خود را بشناسد.


3_پیامبر اکرم (ص):داناترین شما نسبت به خدا آن کسی است که به  نفس خود داناتر باشد.


4_حضرت علی (ع):آن کس که قدر خودرا نشناخت هلاک خواهد شد.

*کسی که برای خودشناسی گام برندارد و بی توجهی کند برای خود ارزش قائل نشده است.


5_ حضرت علی(ع):برترین شناخت ها،شناخت نفس است.


6_ حضرت علی (ع):در شگفتم ا کسی که گمشده خودرا میجوید،در حالیکه نفس خودرا گم کرده و در جست و جوی آن نیست.


7_ حضرت علی (ع):شگفتا کسی که خودرا نمیشناسد، چگونه پروردگار خویش را میشناسد.



«برگرفته شده از کتاب اخلاق عملی آیت الله مهدوی کنی(رحمت الله علیه)»


۰ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۱ مرداد ۹۴ ، ۱۱:۲۶
محمد صابری